Image593 II Wojna ŚwiatowaHolokausthitlerShoah (w języku hebrajskim הַשּׁוֹאָה"zagłada"), inna nazwa Holokaust ("całopalenie") - tym terminem określa się prześladowania i zagładę prawie 6 milionów Żydów przez władze III Rzeszy oraz jej sojuszników w okresie II Wojny Światowej.
Pierwsi Żydzi pojawili się w Polsce w XIw. Była to nieliczna grupka, jednakże z biegiem czasu ich liczba znacznie się powiększyła. Polska była krajem bardzo tolerancyjnym, więc Żydzi szukali w niej schronienia. W ciągu wieków owa mniejszość narodowa bardzo się rozrosła. Ich sytuacja lekko się pogorszyła, gdy w Polsce zaczęły się konflikty religijne, a unia polsko-litewska zaczęła słabnąć. Od drugiej połowy XVIIw. zaczęła słabnąć tradycja polskiej tolerancji. Żydzi w PolscePo trzecim rozbiorze Polski, Żydzi najgorzej byi traktowani w części rosyjskiej, z powodu dużego antysemityzmu. Również oni przyczynili się do odzyskania niepodległości. Około 650 Żydów służyło w Legionach Polskich. Niektórzy przyłączyli się do oddziałów Józefa Piłsudskiego. Wyznawcy judaizmu lub osoby tego pochodzenia, równie bogato obdarowały polską kulturę na przykład swoją twórczością. Takimi osobami byli między innymi: Bruno Schulz, Julian Tuwim, Jan Brzechwa, Bolesław Leśmian, Janusz Korczak. Po 1918 roku Polskę zamieszkiwało ponad 3 miliony Żydów, była to jedna z największych populacji tej ludności na świecie. Wybór tego kraju na miejsce osiedlenia świadczy o tym, że nie było im tutaj źle. W II Rzeczpospolitej Żydzi mogli cieszyć się pełną wolnością i swobodą. Posiadali prawa wyborcze, własne organizacje, państwo chroniło ich własność i interesy gospodarcze. Konflikty pomiędzy dwoma narodami zdarzały się rzadko. Niestety diametralnie sytuację Żydów w Polsce zmienili naziści, którzy zaatakowali nasz kraj pierwszego września 1939 roku. Z chwilą okupacji Polski przez Niemców zaczęła się Zagłada. Z tą różnicą, że Żydów zabijano masowo, a Polaków wybiórczo. Jak powiedział Hans Frank: "Za pięć lat nie ma tu być, ani jednego Żyda, za pięćdziesiąt ani jednego Polaka". Niektórzy Polacy heroicznie chronili Żydów przed Zagładą, inni zaś niestety się do niej przyczyniali, a pozostali nie robili nic, by temu zaradzić, zbyt zajęci swoimi problemami.ZagładaOd początku naziści zamierzali "zlikwidować" Żydów. Pierwsze restrykcje zaczęły się dnia pierwszego grudnia 1939 roku, kiedy to wydano rozkaz, nakazujący wszystkim Żydom nosić opaski na prawym ramieniu, z ośmiocentymetrową, niebieską gwiazdą Dawida na białym tle. Od tego incydentu rozpoczęła się lawina zakazów i nakazów utrudniająca życie Żydom. Niemieccy oficerowie zwracali im uwagę, gdy chodzili chodnikiem, a nie rynsztokiem, lub gdy Żydzi nie ukłonili się na ich widok. Zwracali uwagę - eufemistycznie rzecz ujmując, oczywiście. BramykrakowskiegoGetta Bramy krakowskiego gettaPrzy paru słowach nagany wymierzano policzek jako karę. Z upływem czasu, kary stawały się coraz to surowsze. Początek końca nastąpił ( w przypadku Warszawy to trzydziesty pierwszy październik 1940 rok ), gdy główny koordynator i wykonawca planu Ostatecznego Rozwiązania Kwestii Żydowskiej, Adolf Eichmann, zarządził przeprowadzkę żydowskiej ludności, z mieszkań do pobliskich gett. Getto, czyli obszar przeznaczony do izolacji Żydów, był dla nich więzieniem. Nie mieli oni bowiem pozwolenia, przekraczania jego granic, a wszelkie nieposłuszeństwo było karane śmiercią. Zamykając dużą liczbę ludności na stosunkowo małym obszarze, w dodatku z małymi racjami żywnościowymi, hitlerowcy powoli doprowadzali do sytuacji, gdy ich marzenia miały się spełnić. Mieszkańcy gett cierpieli straszliwie, z powodu głodu, chorób, ale próbowali żyć tak jak dawniej, a przynajmniej stwarzać takie pozory, by nie stracić resztek godności. Żydom, którym udało się uciec, pomoc niosła polska organizacja, Żegota. Zajmowała się miedzy innymi ukrywaniem zbiegów i podrabianiem ich dokumentów.WarszawskieGettoSchwytaniydzi Warszawskie Getto.Schwytani Żydzi.id10135473 Żydzi na ulicy przedwojennego Krakowa w dzielnicy zwanej KazimierzKonferencja w Wannsee to pierwsze takie spotkanie niemieckiej śmietanki. Heydrich miał przekazać, jakie rozkazy otrzymał od Heinricha Himmlera. Celem spotkania było omówienie jak najszybszej i najefektowniejszej metody likwidacji ludności żydowskiej. "Przewodnik spotkania, ośmiu sekretarzy stanu, sześciu ekspertów do spraw policji i bezpieczeństwa oraz dyrektor ministerialny rozmawiali o ludobójstwie, eliminowaniu i zagładzie otwarcie. Protokół z narady w willi przy Grosser Wannsee został napisany w sposób mniej drastyczny, z użyciem wszelkich możliwych upiększeń. Protokolantem był Adolf Eichamnn."Po tej konferencji rozwiązanie kwestii żydowskiej powierzono formacjom SS. Władze nazistowskie uznały metodę zabijania Żydów przy udziale amunicji za zbyt kosztowną i pracochłonną. Pierwszym więc systematycznym programem eksterminacji była operacja Einsatz Reinhard. Polegała ona na utworzeniu obozów zagłady: Auschwitz, Treblinka, Belzec, Sobibor, Kulmhof, Majdanek. Umieszczono ich aż sześć na ziemiach polskich, z powodu dużej populacji Żydów na tym terenie i dość dobrej infrastruktury kolejowej. Zagłada dotyczyła wszystkich Żydów, lub ludzi za nich uznanych. Systematycznie wywożono ludność z gett, by po trafieniu do obozu, poprowadzić wprost do komory gazowej, w objęcia śmierci. Ich ciała palono, a mienie stawało się własnością III Rzeszy. AuschwitzDrogawkierunkumierci
Polak Jan Karski pod przebraniem niemieckiego żołnierza, wiele ryzykując, wkradł się na teren obozu w Bełżcu. Z tego, co tam zobaczył starał się jak najwięcej zapamiętać. Udał się potem do Wielkiej Brytanii, a stamtąd rząd Sikorskiego wysłał go do USA. Tam czekała go rozmowa z prezydentem Rooseveltem. Raport Karskiego, nie zainteresował żadnego z jego rozmówców, nikt nie chciał mu wierzyć. Uważano, że takie ludobójstwo jest rzeczą niemożliwą. Po wojnie wszyscy się zdziwili i przekonali niestety o słuszności słów Karskiego. Skutkiem prowadzonej przez Niemców polityki eksterminacji była śmierć około 6 milionów Żydów i prawie doszczętne zlikwidowanie społeczności żydowskiej. Zginęło wówczas około 80% Żydów zamieszkujących przed wojną Europę Środkową. Wśród ocalałych wiele osób cierpiało na posttraumatyczne przypadłości psychologiczne. Ich umiejętność opowiadania o przeszłości dojrzewała bardzo powoli.W drodze do komory gazowejAdolfEichmannLinke Adolf Eichmann (rysunek Bronisława Linkego)opr. Dorota DetlafDwudziestego stycznia 1942 roku odbyło się spotkanie w willi przy Grosser Wannsee 56/58 w Berlinie, na którym zebrali się najważniejsi reprezentanci hitlerowskiej służby państwowej, pod przewodnictwem Reinharda Heydricha. Temat narady dotyczył jednastu milionów europejskich Żydów. 17 lutego 2013

Copyright © bigos.pl 1.0.0 Wszelkie prawa zastrzeżone.